از کنار تیسا

2006-12-20T11:39:00.000-08:00

اولین خاطره ی زندگیم باتولد تو شکل گرفت

روزی که همراه بابا اومدم تا تو ومامان رو ببینم

اونروز که دو سال ویکماه ویکروزه بودم شاید نمی دونستم که همراه ترین ،مهربانترین ورازدارترین برام میشی

بهترینم تولدت مبارک

صد سال در ارامش وسعادت وسلامت زندگی کنی

2006-11-18T15:08:00.000-08:00

از خونه ی دایی که تازه کشته شده بود برمیگشتم حیاط شلوغ بود مامان وبابا هم اونجا بودندهمه با هم رفتند ومن تنها اومدم توی خونه میدونستم کسی که دایی رو کشته میخواد من رو هم بکشه

نه ترسی داشتم و نه مقاومتی کردم فقط دستمو گذاشتم روی صورتم

تیر رو توی سرم شلیک کردخوشحال بودم و اروم، یه جور ارامش معنوی

شروع کردم به خوندن اشهد وتا انتها شمرده خوندم

اما وقتی که تموم شد یاد خونوادم افتادم

فکم دیگه داشت بی حس میشد ولی هنوز قدرت داشتم

عذاب وجدان گرفتم از اونهمه ارامش

چرا فراموش کرده بودم که خونوادم از مرگ من ناراحت میشن

شروع کردم شماره گرفتن

من ادرس رو چند بار تکرار کردم اما اونور خط ادما هی گوشی روبه هم دیگه میدادن

میگفتم که من خیلی فرصت ندارم اما بازم کسی ادرس منونمی نوشت

2006-11-16T08:11:00.000-08:00

امروز همه ی شاعرای شهر بهش لبخند زدند اخه دخترک موهاشو شونه نکرده بود

2006-11-16T01:35:00.000-08:00

یه حس

حسی که وقتی به سراغم میاد دلم میخواد پاهامو توی شکمم جمع کنم وسرم رو توی پاهام قایم کنم واونقدر جمع شم که توی کوچکترین فضاهاجاشم

توی یه جای تنگ بین تخت و دیوار

2006-10-22T03:06:00.000-07:00

بهش میگفتن سنت(مقدس)ومثل همه ی چیزای مقدس
هر وقت مشکلی بودسراغشو میگرفتن

2006-10-16T11:04:00.000-07:00

چقدر بی خاطره ست این روزهادوستشون ندارم مثل خودم

2006-10-16T07:16:00.000-07:00

جسارتم یکی ازاون چیزهایی که تو این چند سال از دست دادم ازبس سعی میکنم با همه چیز کنار بیام وبا همه کس مدارا کنم که حالم ازخودم بدشده ازدوستای نزدیکم که منو تشویق به سازگاری میکنن بدم میاد

دلم یه داد بلند میخواداما اینقدر می سنجم وبالا پایین می کنم که اخرش ترجیح میدم سکوت کنم

ترسو شدم وبی اعتماد نسبت به خودم فکرمیکنم اگه دیگران میگن پس درسته

اااااااای چه صفاتی هچ وقت فکر نمیکردم یه همچین شخصیتی پیدا کنم این دلداری کوچیک هم که میگه این روحیات موقته دیگه ارومم نمی کنه دارن ریشه میدن تو تموم وجودم
دلم تصمیمای بزرگ میخواد
قدمهای بزرگ
از این کوچیک بودن محدودزندگی کردن وکلیشه شدن بدم میاد
اینقدر قالبی شدم که وقتی یه روز کلاس نمیرم میترسم از فکر همکلاسیهام استادم وحتا امتحانهایی که خیلی مونده تا شروع بشن

دوستت ندارم

2006-10-05T12:58:00.000-07:00

اهای فلک که گردنت از همه مون بلندتره به ماکه خسته ایم بگوخونه ی باهار کدوم وره

وقتی یکی از شعرهای عمران صلاحی رو اینجامیذاشتم فکر نمی کردم هنوز یک هفته نشده از مرگش بنویسم

یادش گرامی

2006-09-24T03:13:00.000-07:00

مود
باز تشریف بردم در مود افسردگی خدا رو شکر اگه تو هر مودی سخت میرم ورود به این یکی چند ثانیه بیشر طول نمی کشه اگه به همین سرعت تو مود درس میرفتم الان حتمن دانشمند بودم و اینهمه مجبور نبودم با خودم صحبت کنم قربون صدقه برم وکلی وعده وعید بدم تا دو کلمه درس بخونم

2006-09-22T13:56:00.000-07:00

همشاگردی سلام

اول مهر سال 67 اولین روز مدرسه ساعت9بیدار شدم کسی نمی دونست که صبحی ام یا بعد از ظهری در نتیجه از روز اول با تاخیر رفتم مدرسه واز مراسم صبحگاهی جاموندم واین شد اساس وپایه در تمام طول دوران تحصیل تا به امروز

هیچوقت سال اول دبستان مدرسه شهید فاتحی خانم بهادری با اون دندونای ارتودنسی شده روبان زرد واون روزایی رو که از پای تلویزیون درس می خوندم رو فراموش نمی کنم تا جایی که بیشترارزوهای این روزهام بر میگرده به تاثیری که از اون دوران گرفتم

2006-09-16T16:42:00.000-07:00

درسفر انوشه انصاری برای من غیر از افتخار امید هم هست

امید رسیدن به ارزوهای بزرگ

سفر بخیر

2006-09-16T10:49:00.000-07:00

فریاد نمی زنم

نزدیک تر می ایم

تا صدایم را بشنوی

عمران صلاحی

2006-07-21T10:37:00.000-07:00

تابستان امسال
به رنگ سپید، با طعم لیمو.

2006-06-07T03:52:00.000-07:00

خدا جونم مرسییییییییی

دیروز بعد از 3ساعت انتظار و اضطراب،که نمی دونم از کجا اومده ،چون معمولن بی خیال تر از این حرفام که مضطرب شم،بهم گفتن فردا باید بیای، نوبت امتحانت امروز نیست کامپیوتر هم خیلی بیخود می کنه که تاریخ امتحانت رو امروز نشون میده

منم دست از پا دراز تر برگشتم خونه وچون همچنان گیج و پراکنده بودم واگه می خواستم حتا یه مرور کوچیک هم بکنم باید دنبال تیکه های خودم تا قطب جنوب هم میرفتم در نتیجه مهمون دعوت کردم اونهم داغدار و امتحان افتاده

خلاصه امروز یه دور مراسم روز قبل رو اجرا کردم البته با اضطراب کمتررفتم امتحان دادم ولی سر جلسه اینقدر اضطراب داشم که حال ممتحن بد شدوبا یه نمره ی ناپلونی قبولم کرد و گفت :برو دیگه نبینمت

2006-06-05T05:37:00.000-07:00

این دوره از امتحانها رو خوب شروع نکردم،سه هفته دیرتراز بقیه ی بچه ها دفترچه امتحانها بدستم رسید،منم که از خدا خواسته دنبال بهونه می گشتم درست و حسابی خودم رو از حال وهوای امتحان انداختم ،توی هفته ی گذشته هر چی با خودم صحبت کردم که درس بخون ، وقت داری،دیر نشده ،نشد که نشد

گیج ام ،یه جایی بین زمین و هوا،هر چی سعی کردم پاهامو برسونم زمین نشد،یعنی یه لحظه های کوتاهی می رسیدم اما دوباره معلق می شدم ،اون وقت هایی که زمین بودم اینقدر ترس و اضطراب منو می گرفت که نتیجه اش باز هم درس نخوندن بود

فردا امتحان دارم و همچنان گیج ام،امیدوارم که پاس کنم و گرنه اوضاع بدجوری خراب میشه

2006-06-03T14:20:00.000-07:00

توی این سالها هر بار تصمیم گرفتم که دیوار بینمون رو که حتی جنسش رو هم نمیشناسم بشکنم موفق نشدم حالا که میخوام بنویسم باز هم برام سخته با اینکه مطمینم که اینجا رو نمیشناسی و نمی بینی اما همیشه دلم میخواسته بعضی حرف ها رو بهت بگم

بهت بگم که چقدر برات احترام قائلم بگم که از همون بچگی هم میدونستم مثل خیلی ها نیستی متفاوت زندگی میکنی متفاوت رفتار میکنی. مثل جوونها عاشقی و من چقدر این عشق رو دوست دارم دلم میخواد بگم که چقدر این پایبندیت رو که هیچ وقت پشت سر هیچ کسی حرف نزنی رو دوست دارم بگم که چقدر احساس غرور میکنم از غرورت از تواناییهات

اما دلم میخواد بگم این فاصله بینمون رو دوست ندارم

یادمه قبل از اینکه بیام اینجا دلم میخواست تو به من بگی نرو ولی همیشه گفتی دلم برات خیلی تنگ میشه اما بخاطر پیشرفتت برو و من چقدر این جمله رو دوست نداشتم

یادته چقدر تعجب کرده بودی وقتی از زلزله ترسیدم یادته گفتی من فکر میکردم تو خیلی قوی هستی یادته گفتی ترست نگرانم میکنه دلم میخواد جایی باشی که خطری نباشه و تو اصلا نترسی یادته .... اما من میترسم از خیلی چیزها میترسم خیلی شبها اینجا از تاریکی هم

میترسم اما نمیگم، نمیگم، تا همیشه تو ذهنت همونی باشم که دوست داری نمیگم تا نگران نشی نمیگم شاید من هم عادت کردم به این شکل برخورد

همیشه پنهان میکردم گریه هایی رو که از سر دلتنگی بود توی فرودگاه هم گریه نکرم عصبانی شدم اما گریه نکردم تو هم گریه های دلتنگیت را از من پنهان میکردی اما من میفهمیدم وچقدر غصه میخوردم ولی نمیتونستم بیام جلو و بغلت کنم چون خجالت میکشیدم چون فکر میکردم که دوست نداری من ببینم یا بدونم

اون غروب زمستون رو یادته من و تو چند ساعت تنها بودیم باهم اما هیچکدوم حرفی نزدیم من کوچیک بودم و منتظر که تو شروع کنی و انگاری تو هم منتظر بودی که من شروع کن

یادته یه روز در اتاقم رو بازکردی وبهم گفتی که قلبت به خاطر من می طپه وبه من گفتی نمی دونی من چقدر تو رو دوست دارم اما من میدونستم میدونستم از خیلی وقت پیش می دونستم
شاید ندونی وقتی میخوام تصمیم بگیرم آخرش به این فکر میکنم که تو و بابا چی دوست دارین چکار کنم که خوشحال بشین انگاری این عادت شده توی خونه ما که شماها برای ما وآینده ما تلاش میکنید و ما میخواهیم شمارو خوشحال کنیم. عجیبه نه ؟ یادته بهت گفتم اینقدر کار نکن از زندگیت لذت ببر گفتی من ازلذت شما لذت می برم

چند بار بهت گفتم که دلم می خواد با هم بریم بیرون اما خیلی اصرار نکردم اخه تو خودت رو به خاطر ما خیلی گرفتار کردی می فهمم می بینم اینهم غصه دارم می کنه

میدونی من هم مثل خودت اگه از یک آهنگ یا فیلم خوشم بیاد ممکنه توی یک روز هزار بار اون آهنگ رو گوش کنم یا اون فیلم رو ببینم.شاید بدونی که من و تو سلیقه فیلم و موسیقی و کتابمون یکیه و من چقدر خوشحالم از اینکه شبیه توام

میدونی آرزو دارم که من و تو تنها توی یه خونه روشن

که آفتاب وسط اتاقش اومده یک بار با هم ناهار بخوریم و حرفهای معمولی بزنیم. حرفهای خیلی معمولی

میدونی چقدر امروزدلتنگت بودم وچقدر دلم هوات روکرده بود دلم برای بغل کردن و بوسیدنت تنگ شده دلم برای موهای قشنگت تنگ شده دلم می خواست امروز که زنگ زدم وتولدت رو تبریک گفتم بهت میگفتم که چقدر خوشحالم از بودنت وچقدر بهت نیاز دارم ودوست دارم

ای مهربون ترین تولدت مبارک

2006-06-01T11:51:00.000-07:00

هرروز دمدمای غروب با چشمهای قرمزو اشک الود میاد مغازه و یه بستنی می خره، از همون جا هم شروع می کنه به خوردن .دیروز بهش گفتم :هوا گرمه بستنی می چسبه . با صدای غمگینی گفت :بستنی شادی میاره

2006-05-27T12:22:00.000-07:00

آرزو
شاید تنها آرزویم این روزها حکومت کردن باشد، حکومت برذهنم، حکومت بر جانم. دلم میخواهد که تنها از درونم از قلبم و از مغرم فرمان ببرم. اما افسوس که این روزها کسان دیگری بر من حکم میرانند که من هیچگاه نفهمیدم که چه زمانی اجازه دادم که حاکمان من باشند

2006-05-20T09:15:00.000-07:00

پر چونه
دریغ از یک سکوت دولا چنگ

2006-05-20T05:46:00.000-07:00

محک
تعریف می کرد که میزان عشق پارتنرش رو از عکس العملش نسبت به غذاهایی که می پخته محک میزده
می گفت :روزای اول که عاشقمم بود شله زردم همپای شله زرد نذری زن عمو و قرمه سبزی ام خیلی وقتها بهتر از مادر، ولی روزهای اخر وقتی می پرسیدم چطور بود و شیطنت می کردم که این بهتر بود یا اونی که من می پزم می گفت :خوب باید قبول کنی که این بهتره
خندید و گفت :منطقی شده بود. یه لحظه شک کردم پرسیدم چند سالته؟گفت :23 سال؟چطور مگه؟

2006-05-19T04:51:00.000-07:00

آی کیو

،تو روزهای آخر ارتباطشون ،پسرک بهش گفت:خنگ
دخترک با خودش فکر کرد یعنی تازه فهمیده؟

2006-05-16T09:16:00.000-07:00

(نقاشی از سمیرا اسکندرفر)

مقصر

تو این چند روز هر بار زنگ می زدم می خواست زود خداحافظی کنه، فکر می کردم یا درس و امتحانها کلافش کرده یا دیگه نمی خواد در مورد ارتباطش و مشکلاتش با من حرفی بزنه.تا اینکه دیروز تو دانشگاه همراه دوست پسر خارجیش دیدمش. زیرچشمش کبودبود، بهت زده نگاش کردم، دفترم رو گرفت روش نوشت: قرار نبود تو بدونی الان هم تابلو نکن می فهمه

نوشتم :چی رو قرار نبود بدونم دارم می بینم

نوشت :تقصیر خودم بود باور کن

2006-05-14T09:28:00.000-07:00

سلام

چهار سالی هست که با محیط وبلاگ از طریق "تلخون وپدرام یه جور دیگه" اشنا شده ام.وبلاگهای خوبی مثل آزاد کوه، فروغ، قاصدک، الیس و... را مشتاقانه وپیگیر می بینم و می خوانم.گهگاه تصمیم می گرفتم نوشته هایم را در فضایی عمومی قرار دهم اما ترس یا سختی ترک عادت مانع می شد.تا اینکه تنهایی این روزها انگیزه ای شد برای بودن در اینجا.از امروزاز لحظه هایم، آدمها، اطرافم، تخیلاتم و از کنار تیسا می نویسم